De echte start

Hoe begon deze sport nu juist in de hedendaagse vorm die we allemaal kennen. Ondertussen is rope skipping zeer populair en redelijk gekend. De uitvinder deed het ons allemaal voor, weliswaar in minder vergevorderd stadium als het huidige rope skipping.

Een Amerikaans profvoetballer komt naar België. Niets speciaals denkt u nu, ware het niet dat deze man in een springtouw springt om zijn conditie op peil te houden. Op zich kan u hier ook nog inkomen maar wanneer je hoort dat deze, toch wel vreemde man, tijdens het springen het touw tussen zijn benen, armen,… in de knoop draait en er dan ook nog zonder problemen weer uit geraakt, dan valt uw mond toch wel even open van verbazing.

Deze man, Richard Cendali genaamd, is de peetvader van het rope skippen. Hij kwam in 1989 naar België met zijn demonstratieteam en was te gast op het bijscholingskamp voor sportleerkrachten.

Ook hier loopt het vol bizarre figuren die erg mee opgaan in deze nieuwe sport. Nadine De Ridder toont zich wel zeer geïnteresseerd en denkt dat dit nog eens iets leuks is voor de lessen Lichamelijke opvoeding bij de afdeling "Sportwetenschappen", op haar school, PTI Rivierenhof te Deurne.

Zo gezegd, zo gedaan, Nadine geeft een eerste initiatie in het Provenciaal Instituut Rivierenhof en heeft vrij snel succes. De leerlingen van de toenmalige sportwetenschappen (die ondertussen ook ouders met kleine springende kindjes zijn) waren direct gewonnen voor deze nieuwe sport. De vraag om ook "buiten de lessen LO" verder te springen, was voor Nadine voldoende om een echte rope skipping club op te richten.

Rope Skipping Club Rivierenhof ontstaat als allereerste Rope Skipping Club in België in het najaar van 1990!!

 

De evolutie

Antwerpen wordt de uitvalsbasis en bakermat van het "touwtjespringen"! Tijdens het voorjaar van 1990 wordt de basis van het rope skippen aan een handvol Belgen geleerd. De vooruitgang is eerder traag, want Nadine beschikt wel over de basis, maar voor "moeilijkere" dingen raadpleegt ze videobeelden die ze heeft opgenomen tijdens de allereeste rope skipping demonstratie van de Amerikanen.

Met vallen en opstaan leren de eerste enthousiaste leden van de club bij. Makkelijk is toch wel anders!
Al gauw blijkt dat er nood is aan een ervaren rope-skipper. Lisa Webber, maar vooral Megan Leuthold, leren ons veel bij zodat we langzaam maar zeker de knepen van het vak kennen.

Langzaamaan vindt de sportieve jeugd de weg naar deze nieuwe sport. In 1992 is het ledenaantal verdubbeld ten opzichte van 1991. Met de steun van haar springers begint Nadine aan een "Tour door Vlaanderen" met allerlei workshops en ja, zelfs demonstraties!!

Met heel wat hulp van een aantal Amerikaanse topskippers vormt er zich stilletjes aan een goede basis in onze club. Net op tijd, want in 1992 worden de eerste Belgische Kampioenschappen georganiseerd en als eerste club in België kan je op zo’n wedstrijd niet ontbreken.
Met vijf ploegen nemen we deel en de resultaten bevestigen toch dat we over natuurtalenten beschikken.

Om de sport te promoten worden er meer en meer demonstraties gegeven door ons allereerste, zeer vakkundig, demonstratieteam. Zij reizen door het ganse land op de tonen van Venus en Ghostbusters. Zelfs tot in het buitenland (Denemarken, Aalborg) worden ze gesignaleerd.

Dankzij de goede relaties met het Amerikaanse topteam van Richard Cendali "The Skip-Its", komen er meer en meer contacten en uitwisselingen. Megan Leuthold wordt zowaar een "aangenomen dochter" van de club. Nadine krijgt persoonlijke training (op haar terras) van Megan, maar ook de club deelt in haar kennis, want Megan doet niets liever dan lesgeven!

"Caring and sharing" was het motto waarmee Megan ons bijgestaan heeft en zo Nadine haar kennis en lesmateriaal vervijfvoudigde!

Het jaar van veranderingen

1997 is het jaar van de veranderingen. Zowel op competitievlak als binnen de club gebeuren er belangrijke veranderingen. Niet alleen onze club groeit, er komen ook meer en meer andere clubs bij (waarbij velen ontsproten zijn uit "ex-Rivierenhoffers"die uitgestuurd werden om nieuwe clubs te maken)

Op competitievlak worden er maatregelen getroffen met betrekking tot de leeftijdscategorieën. Voor de ouderen komt er een categorie bij, de + 18 jaar. Ook gaat men een onderscheid maken tussen meisjes en mixed ploegen. Deze verdeling wordt gemaakt bij de junioren en de senioren ( 15-17 jaar en + 18 jaar). In de toekomst is het de bedoeling dat er ook een aparte jongenscategoriekomt. Dit alles houdt dus in dat er niet alleen per leeftijd maar ook per geslacht, verschillende Belgische Kampioenen zijn. In Rivierenhoftermen: Joepi, er valt nu NOG meer te winnen! Deze slogan wordt toegepast op het B.K. in Bierbeek, het E.K. in Barcelona en op het allereerste W.K. in Australië.

Ook in de club staan er veranderingen op het touw. Omdat de vraag naar demonstraties erg groot wordt en omdat al die goei maar blijven springen wordt er beslist om een tweede demoteam op te richten onder leiding van Karen en Filip. Op deze manier krijgen de jongere, zeer goede skippers de kans om wat podiumervaring op te doen en wordt er bovendien een eerlijke selectiemanier gecreëerd voor de opvolging van het A-demoteam. Na drie jaar heeft ook dit demoteam een metamorfose ondergaan. Vele basisspringers van vorig jaar zijn overgegaan naar het A-demoteam zodat we in september met een vernieuwde ploeg van start zijn gegaan.

Ook technische problemen doen zich voor in 1997. We barsten namelijk uit de turnzaal, de zaal is veel te klein en het zoeken van een andere, bijkomende locatie is noodzakelijk. Debby en haar ouders horen deze noodkreet en starten een bijafdeling te Schoten. Al gauw telt Schoten heel wat leden. Swa en Monique bekommeren zich om de administratieve rompslomp, terwijl Debby, met de hulp van onze oudste springers, de trainingen geeft. Dankzij de steun van de Sportraad Schoten, wordt dit een bloeiende afdeling met een 100-tal leden.

Het nieuwe millenium: 2000

Het jaar van de scholen-fusie! Nadine werd "overgeplaatst" naar het Sint-Godelieve Instituut in Antwerpen. Ook daar kreeg ze van de directie dezelfde logistieke steun én het gebruik van de sportzaal! Door de betere accommodatie, centrale ligging, hoofdzetel van de scholengemeenschap, enz. werd het Sint-Godelieve Instituut  stilaan de "hoofdzetel". Deurne werd zeker niet aan zijn lot overgelaten. Integendeel, samen met moeder Denise, bouwde Stefanie Kolen deze locatie uit tot een bloeiende afdeling met een 80-tal leden.

Het jaar van de scholen-fusie! Nadine werd "overgeplaatst" naar het Sint-Godelieve Instituut in Antwerpen. Ook daar kreeg ze van de directie dezelfde logistieke steun én het gebruik van de sportzaal! Door de betere accommodatie, centrale ligging, hoofdzetel van de scholengemeenschap, enz. werd het   stilaan de "hoofdzetel". werd zeker niet aan zijn lot overgelaten. Integendeel, samen met moeder Denise, bouwde Stefanie Kolen deze locatie uit tot een met een 80-tal leden.

De naamsverandering is een feit: Voortaan gaan we door het leven als RSC Rivierenhof Sint-Godelieve!

En hoe zit het nu...

Op dit moment bestaat de club uit 3 afdelingen (Schoten, Deurne en Antwerpen). Op competitievlak draaien we nog steeds mee aan de top. Demonstraties hebben altijd onze voorkeur genoten, vandaar dat we mometeel een A-demo hebben (dat in 2002, 2004, 2006 en 2008 Wereldkampioen geworden is !!!), een B-demo (dat op het BK VIERDE is geëindigd), maar nu ook zelfs eenC-demo! Gelukkig beschikt de club over een degelijke gediplomeerde trainersstaff en een goed functionerend bestuur om dit allemaal in goede banen te leiden.

Naast verschillende seizoenen de Belgisch titel van de democup en de competitiecup te hebben gewonnen, ontelbare medailles op nationale en internationale wedstrijden (EK's en WK's) in alle mogelijke disciplines (Masters, Teamkampioenschappen en Demonstratie) blijft de spirit optimaal en gaan we er ook dit jaar volledig voor gaan.

Het dient gezegd te worden: zonder de fantastiche steun (op allerlei gebied) van het Provinciebestuur Antwerpen én de schooldirectie, konden we nooit bereiken waar we nu staan!!! Dank, dank, dank!!!

Leuk weetje: onze club bestaat 20 jaar en draait al evenlang mee aan de internationale top. Alle medailles, bekers,... bij elkaar verzameld

Hoe loopt het verder... 

Kan het allemaal nog mooier worden? Het zijn nu stuk voor stuk al onvergetelijke jaren en momenten geweest. Laten we in ieder geval proberen om op hetzelfde elan verder te gaan. We willen dus terug een jaar vol spannende leuke demonstraties op toffe evenementen (buitenland?) en laten we ons in de competitie nog eens smijten.

Ondertussen scharen de beginnende springers hun touw en sportschoenen samen en komen naar onze recreatietrainingen om zo op een plezante manier aan sport te doen en de basis van rope skipping te leren en verder uit te bouwen! Geniet ervan en Keep jumping...